والدين دختر مبلغ 4 تا 20 ليره بعنوان شيربهاى دختر ميگيرند و اين مبلغ معمولا صرف خريد لباس براى داماد و زينت‌آلات ميگردد . در پنجاب برعكس صدها روپيه براى عروسى خرج مىشود كه گاهى خانوادهء داماد را براى ابد ورشكست مىكند . رويهمرفته وضع زندگى ، لباس و خوراك يك دهقان ايرانى بويژه آنهائى كه در نواحى سردسير كشور زندگى ميكنند از وضع طبقهء دهاقين پنجاب بهتر - است . در پنجاب اغلب دهاقين بدست رباخواران و صرافان گرفتار و زندگانيشان در گرو آنهاست ، در صورتى كه در ايران اين قضيه به‌ندرت ديده مىشود . عدهء زيادى از دهاقين خراسان در فصل زمستان براى كار به تركستان روسيه ميروند و بدين ترتيب درآمدى براى خود تهيه ميكنند . ايرانيان مانند تودهء مردم هند اشخاص صرفه‌جو نيستند . هنديها صرفه‌جوئى ميكنند ، ولى هستى خود را در راه عروسيها از بين مىبرند . دهقان ايرانى از حيث قوهء بدنى و هوش از زارع پنجابى بالاتر است و با همهء مظالمى كه به او وارد ميآيد از بسيارى از جهات از هنديان آسوده‌ترند . عشاير ايران در تشريح وضع كامل ايران ناچاريم به عشاير ايران نيز كه يك چهارم اين كشور را تشكيل ميدهند اشاره كنيم . در خراسان ايلات كرد ، تركمان ، تيمورى ( كه از نژاد عرب ميباشند ) ، هزاره‌اى ، بلوچى ، ترك و عرب سكونت دارند . هرچند كه در اغلب موارد بزبانهاى متفاوتى تكلم ميكنند ، ولى در آداب و رسوم خود متشابه ميباشند . اين قبائل معمولا در سياه چادر زندگى نموده و گله‌هاى خود را در بهار به طرف كوهستانها برده ميچرانند و در پائيز دوباره به دشت و جلگه برميگردند . اينها عملا هيچ با خارج از قبيله ازدواج نميكنند و در نتيجه خونشان پاك مانده و به همين نسبت است كه عادات و رسوم خود را تا اين تاريخ حفظ نموده‌اند . اين عشائر رسما مسلمان ميباشند . اين فرزندان آزادهء دشت‌هاى ايران از هيچكس بجز رئيس خود اطاعت نميكنند . رئيس ايل فقط در مواقع مهم شورائى از سران ايل تشكيل و با آنان مشورت مينمايد . نفوذ رئيس ايل بسته به شخصيت اوست . هرگاه وضع داخلى قبيله‌اى را از